VAROLUŞUMUZDAKİ EBRULİ RENKLER

Leyla Özbakır Özkan

VAROLUŞUMUZDAKİ EBRULİ RENKLER

Bu haftaki yazıma yaşamımız boyu kişisel gelişimimiz ile ilgili ne kadar yol kat etmişiz,durakladığımız,tökezlediğimiz zamanlarda bizi yinede yolumuzdan döndürmeyen tek gerçeğin ruhen bir amaca bağlı yaşamak ve bu yolda ilerlerken bize  refakat edecek kişilerin amacımız dışında yönlerdirmesine yada bizim yol arkadaşlarımızı amaçlarının dışına çıkarma gibi bir hakkımız  olmadığından  ne bizim nede bize yaşam yolculuğumuzda refakat  eden kişilerin her yerde olmak gibi bir çabaya girmelerimizin yolumuzdan,amacımızdan sapıp hiçbir yerde olamayacağımızdan bahsetmek istiyorum.Yolculuğumuz esnasında yapabileceklerimizin en iyisi yürekten, canı gönülden yaptıklarımızdır,orada aşkla yapılmış yüreğimizin ışıltısı vardır.Bu ışıltı başkalarının hayatını güneş gibi ısıtıyorsa kendi hayatımıza bir anlam ,iz bırakıp yaşamımızı nurlandırır.Sahip olduğumuz tüm yetenek ve niteliklerimizi kullanmamız durumunda emin olun farkındalığımız yolculuk süresince güzel yol arkadaşlarımızın refakatı ile muhteşem bir karnavala dönüşecektir.

Hepimizin fiziksel özellikleri farklı, lakin ruhen istemlerimiz, yaşamdan beklentilerimiz aynı değil midir? Mutlu olmak,sevmek, sevilmek sağlıklı olup yaşamımızı idame ettireceğimiz bir akar için çalışmak çabalamak, hepsi bu…Hırs yapmanın, asalakça yaşamanın,kuyu kazmanın,yolculuğundaki arkadaşların adına fesat düşünmenin ne getirisi olabilir bize…Gandhi’nin söylediği gibi ‘’ne ayaklarınızı kirletin nede kirli ayaklarıyla hiç kimsenin beyninizde gezinmesine izin vermeyin.’’

Hindistan’ın mistiklerinden olan Kabir dokumacıydı.Binlerce takipçisi olmasına rağmen  o kumaş dokumaya devam ediyordu.Takipçileri arasında krallar bile vardı.Varanasi kralı Kabir’e ‘’Usta,bu iyi olmuyor,bizi utandırıyor.Biz sana bakabiliriz.Kumaş dokumana ,her hafta pazara gidip kumaş satmana gerek yok,bizi düşün!İnsanlar sana bakmadığımızı düşünüyor.Kabir ‘’Problemini anlıyorum ama benim tek yeteneğim var,o da güzel kumaşlar dokumak.Ben yapmazsam bunu kim yapacak?Tanrı her hafta pazar yerine değişik yüzler ,değişik bedenlerle kumaş almaya geliyor.Bu kumaşların içinde benim şarkılarım,benim ruhum var.Bütün varlığımı bu kumaşa döktüm bu kumaşı kullanırken sevgi ve şevkatle kullanın ve hatırlayın Kabir bunu sizin için özel olarak dokudu efendim’’dedi… Bu sevgi dolu sözcükleri herkese söylüyordu.Yaptığın her şeyi hoşnutlukla yapıp varoluşunu yaptığınla hissedebiliyorsan,kimle karşılaşırsan karşılaş Tanrı’yla karşılaştığını hissedebiliyorsan,bütün gerilimler yok olup,gerilime verilen enerji senin zerafetin ,senin güzelliğin olmaya başlayacaktır.Ve,ve gerçekten bunları hissedebiliyorsan eğer, dünyayı,ona bir şeyler katmadan terk etmeyeceksin…

       Yolculuğumuz süresince bize eşlik eden tüm refakatçılarımızın sevgi yumağına dönüşebilecek yaşamlar sürdürmesi dileğimdir…SEVGİ VE AŞKLA KALIN!

 

 

30.11.2018 (Leyla Özbakır Özkan)

Yorumlar (0)

Yorum Yaz

DİĞER YAZILAR

ÖZEL İNSANLAR

ARTIK KADIN CİNAYETLERİNİ KONUŞMAYALIM

        İYİLİK YAPMAK KANIMIZDA VAR

BU ÇARK BÖYLE DÖNMEZ

YIKTIĞIMIZ GİBİ ONARALIM

KADININ HALA ADI YOK!

OHİO’DAN GAZİANTEP ZEUGMA’YA YOLCULUK

ÇOCUK ANNEM BENİM!!!

KARIN TOSTLA BEYİN TESTLE DOLMASA…

Sosyal Medyada Bizi Takip Edin